Co naprawdę dzieje się na scenie
Flamenco i inne tańce andaluzyjskie w El Palacio Andaluz
Alegrías, guajira, farruca, tangos i finałowe sevillanas — czym jest każdy palo i gdzie obok nich mieszczą się sekwencja Carmen oraz tańczone w parach sevillanas.
Zobacz bilety na El Palacio Andaluz na GetYourGuide ↗Sześć utworów z programu
| Utwór | Czym jest |
|---|---|
| Alegrías | Palo alegre z Kadyksu, tańczone w bata de cola |
| Guajira | Lżejsze, kubańskimi rytmami podszyte palo z wachlarzem i szalem |
| Sekwencja Carmen | Flamenkowa adaptacja scen z opery Bizeta |
| Farruca | Surowy, perkusyjny solowy taniec męski |
| Tangos | Szybszy utwór grupowy, prezentowany dwukrotnie w programie |
| Sevillanas i bulería | Finał całego zespołu |
Flamenco to nie jeden taniec — to cała rodzina palos
Opublikowany program El Palacio Andaluz wymienia dwanaście odrębnych palos w ciągu wieczoru, od alegrías i soleá po seguiriyas i bulería. Każdy ma własny rytm, nastrój i tradycyjny kostium, a nie jest jedynie wariacją jednego stylu flamenco — to między innymi dlatego show składa się z szesnastu utworów, a nie trzech czy czterech.
Alegrías otwiera się na sukni, nie na pracy stóp
Bata de cola — długa, falbaniasta suknia z trenem noszona w alegrías — jest tak samo istotna dla utworu otwierającego jak kroki: tancerka pracuje samym trenem jako częścią choreografii, wymiatając nim i strzelając nim w rytm gitary.
Guajira to lżejszy, kubańskimi rytmami podszyty utwór
Guajira czerpie z rodziny palos ida y vuelta — form flamenco ukształtowanych przez hiszpańsko-kubańską wymianę z czasów kolonialnych — i tańczy się ją z wachlarzem składanym oraz mantonem, a nie z kastanietami, co nadaje jej wyraźnie łagodniejszy charakter niż sąsiednim utworom.
Sekwencja Carmen to hiszpańska muzyka klasyczna, nie śpiewana opera
Adaptacja Carmen Bizeta w tym spektaklu jest wykonywana jako taniec i gra na kastanietach, a nie jako śpiewane fragmenty operowe — to część hiszpańskiego repertuaru klasycznego odczytana przez ten sam zespół, który wykonuje otaczające ją palos flamenco, a nie osobny interludium operowy.
Farruca to najbardziej surowe solo wieczoru
Tam, gdzie alegrías i guajira opierają się na kostiumach i rekwizytach, farruca jest męskim solo tańczonym bez wachlarza, mantona czy trenu — tylko perkusyjna praca stóp przeciw gitarze, zwykle najbardziej odarte do kości kilka minut całego programu.
Sevillanas wcale nie jest flamenco
Finał spektaklu, sevillanas, jest technicznie odrębną andaluzyjską formą tańca ludowego — tańczoną w parach, w ustalonej czteroczęściowej sekwencji, znaną przede wszystkim jako taniec kwietniowej Feria de Abril w samej Sewilli, a nie jako palo flamenco. Zamykanie nim programu, obok buleríi w wykonaniu całego zespołu, wprowadza formę tańca ludowego, którą sami Sewillczycy tańczą, do programu zbudowanego głównie z palos scenicznych.